Geschilbesluit Van Tuijl Kesteren locatie Lienden - Liander
De Autoriteit Consument & Markt (ACM) concludeert dat de klacht van Van Tuijl Kesteren B.V. tegen Liander N.V. gegrond is. In de klacht stelt Van Tuijl dat Liander in strijd handelt met de toepasselijke wet- en regelgeving door te weigeren het volledige gecontracteerde transportvermogen (GTV) aan haar beschikbaar te stellen. De ACM oordeelt dat Liander het volledige GTV aan Van Tuijl beschikbaar moet stellen.
Van Tuijl is een bedrijf dat veevoeder produceert. Dit geschil tussen Van Tuijl en Liander gaat over de vestiging van Van Tuijl in Lienden. Het bedrijf sloot voor deze vestiging in 2009 een aansluit- en transportovereenkomst (ATO) af met Liander, waarin een GTV van 2.788 kW voor teruglevering werd vastgelegd. Tussen februari 2012 en november 2021 voedde Van Tuijl geen stroom in. Op 21 september 2021 heeft Van Tuijl per e-mail aan Liander laten weten dat zij het GTV van 2.788 kW voor teruglevering wilde behouden. Hierna heeft Liander aan Van Tuijl medegedeeld dat het GTV voor teruglevering werd bijgesteld naar 2.000 kW, omdat de zogenoemde deelmarktgrenzen (afwijkende grenzen voor aansluittarieven) ingrijpen op het GTV van Van Tuijl.
Dit geschil lijkt op het geschil over de locatie Kesteren van Van Tuijl. Net zoals in dat geschil is de ACM van mening dat de deelmarktgrenzen geen afbreuk doen aan bestaande transportrechten. Het bestaan van netcongestie leidt niet tot een andere conclusie. Naar het oordeel van de ACM handelt Liander daarnaast niet in strijd met het discriminatieverbod wanneer zij meer dan 2.000 kW ter beschikking stelt, omdat Van Tuijl zich onderscheidt van andere partijen met vergelijkbare aansluitingen.
Gelet op het voorgaande oordeelt de ACM in het besluit dat de klacht van Van Tuijl gegrond is en dat Liander in strijd handelt met artikel 24 van de Elektriciteitswet 1998 en artikel 7.1, eerste en tweede lid, van de Netcode elektriciteit door te weigeren het volledige GTV aan Van Tuijl beschikbaar te stellen.
‘Gebruik op tijd of raak het kwijt’
Het geschil tussen Van Tuijl en Liander dateert van vóór het codebesluit GOTORK (gebruik op tijd of raak het kwijt) in april 2024. GOTORK stelt netbeheerders in staat om transportvermogen dat langere tijd niet wordt benut aan te bieden aan andere netgebruikers. Op deze manier wordt voorkomen dat bestaande capaciteit langdurig onbenut wordt aangehouden.
De ACM werkt ook aan een codewijzigingsbesluit over een invoedingstarief. Een invoedingstarief stimuleert aangeslotenen om hun gecontracteerde vermogen voor invoeding daadwerkelijk te benutten of op te geven wanneer ze het niet benutten. Ook hiermee bevordert de ACM dat het elektriciteitsnet zo efficiënt mogelijk wordt benut en er ruimte op het net vrijkomt voor nieuwe aangeslotenen.
Energiewet
Voor de volledigheid merkt de ACM op dat sinds 1 januari 2026 de Energiewet in werking is getreden, waardoor artikel 5.4 van de Energiewet sindsdien als grondslag geldt voor geschilbeslechting. Wanneer de handelswijze van de netbeheerder plaatsvond voor 1 januari 2026 beoordeelt de ACM de geschilaanvraag inhoudelijk op grond van de Elektriciteitswet 1998.
Documenten
Zie ook
- 30-04-2026 ACM: Geleidelijke introductie invoedingstarief moet bijdragen aan efficiënter gebruik elektriciteitsnet
- 08-05-2025 Geschilbesluit Van Tuijl Kesteren – Liander
- 18-04-2024 Codebesluit niet gebruikte transportrechten (GOTORK)
- Uitspraak Rechtbank Gelderland
- Uitspraak Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden