Rechtbank Rotterdam oordeelt dat ACM een aanvullend rapport en bijbehorende stukken moet vertalen
Achtergrond
De ACM heeft in 2013 aan drie in het buitenland gevestigde rechtspersonen een aanvullend (boete)rapport gezonden, waarbij de boete die eerder werd opgelegd aan een van de ondernemingen in het zogenaamde meelkartel wordt toegerekend aan deze rechtspersonen, omdat zij de oude moederbedrijven vormden. De ondernemingen hebben ACM verzocht het aanvullende en onderliggende rapport te vertalen, omdat zij de Nederlandse taal niet machtig zijn. De ACM heeft dit verzoek afgewezen, omdat – kort gezegd – de rechtspersonen onderdeel uitmaken van één economische eenheid en binnen die eenheid meerdere personen werkzaam zijn die de Nederlandse taal machtig zijn.
Uitspraak van de rechtbank Rotterdam
Op 15 mei 2014 wees de voorzieningenrechter een verzoek van de rechtspersonen om een voorlopige voorziening te treffen af, omdat de voorlopige voorzieningenprocedure zich niet leent voor de beantwoording van dergelijke principiële vragen. De rechtbank heeft nu uitspraak gedaan in de bodemprocedure. De rechtbank heeft allereerst geoordeeld dat zij als bestuursrechter bevoegd is te oordelen over het geschil. Van de rechtspersonen kan niet worden gevergd dat zij een boetebesluit afwachten alvorens zij tegen de weigering van ACM te vertalen in verweer kunnen komen, omdat de tussentijdse beslissing onomkeerbare gevolgen kan hebben en het recht op vertaling van artikel 6 EVRM aantast. De rechtbank heeft vervolgens geoordeeld dat aan de ondernemingen die in het aanvullende rapport zijn genoemd een recht op vertaling toekomt, aangezien het hier gaat om buitenlandse rechtspersonen waarvan noch de directeur noch enige andere binnen deze rechtspersonen werkzame persoon de Nederlandse taal machtig is. De omstandigheid dat zij worden bijgestaan door een Nederlandse advocaat doet hier niet aan af, maar kan wel van belang zijn bij de vervolgstap van de selectie van de stukken die vertaald moeten worden.