Kruimelpad

Onderzoek

Onderzoek naar de flexibilisering van nettarieven

15-11-2019

De ACM heeft onderzoek laten doen naar de mogelijkheden van flexibilisering van nettarieven. Met dit onderzoek wil  de ACM bijdragen  aan de totstandkoming van een zo efficiënt mogelijk energiesysteem waarin ook de leveringszekerheid gewaarborgd is.

Waarom is flexibiliteit belangrijk?

Productie van duurzame energie, zoals zonne- en windenergie, is minder goed regelbaar dan de traditionele centrales. Daarom is het belangrijk dat afnemers ook flexibel zijn en hun vraag naar energie waar nodig afstemmen op de productie van duurzame energie en de beschikbare capaciteit van het net. Flexibele nettarieven bieden mogelijkheden om  financiële prikkels te geven aan afnemers om het gebruik van het net aan te passen. Dat was de aanleiding voor de ACM om onderzoek te laten doen naar flexibele nettarieven.

Wat zijn flexibele nettarieven?

Flexibele nettarieven zijn tarieven die kunnen verschillen naar tijd en plaats. Op dit moment zijn alle nettarieven statisch. Dat houdt in dat per tariefcategorie de nettarieven het hele jaar door gelijk zijn en niet verschillen op basis van de situatie op een specifieke locatie binnen het netgebied van de netbeheerder. Met flexibele nettarieven kunnen deze wel gaan verschillen in de tijd en naar locatie. Door de hoogte van de nettarieven af te stemmen op de specifieke situatie in het net  zouden  afnemers kunnen worden geprikkeld om op bepaalde momenten het net minder of juist meer te gebruiken. Dit kan ertoe leiden dat een netdeel later of misschien helemaal niet verzwaard hoeft te worden, met lagere kosten van het energiesysteem tot gevolg.

Wat is de conclusie van het onderzoek?

De conclusie is dat de nu onderzochte flexibele nettarieven weliswaar mogelijkheden bieden voor flexibiliteit, maar dat er ook een aantal flinke nadelen aan kleeft. De prikkel werkt het sterkst als deze precies is afgestemd op het moment en de locatie waar dat nodig is. Het is echter de vraag of dat in de praktijk ook goed mogelijk is. De kosten van netverzwaring – als alternatief voor flexibele nettarieven – vormen immers een logische begrenzing van het beschikbare budget voor flexibele nettarieven. Dat beperkt de financiële ruimte voor het geven van een prikkel. Als die dan over een groter gebied wordt gespreid of over een langere periode dan nodig is, verwatert het effect. Een financiële prikkel is dan niet effectief meer . Een ander nadeel is dat een systeem met flexibele tarieven strijdig kan zijn met de huidige uitgangspunten voor de huidige tariefregulering. Daarnaast zullen de administratieve lasten toenemen en zal de regulering complexer worden. Vooralsnog lijkt de inkoop van flexibiliteit dan een betere oplossing te bieden. Daarmee is echter niet gezegd dat er geen vormen van flexibele tarieven denkbaar zijn die de genoemde nadelen niet hebben.